Unutamadığım

Gönlümü avutamadım, Seni söküp atamadım, Ben bahtımı tutamadım, Yâr, seni unutamadım. Bahtım lûtfuna ermişim. Gönlümü sana vermişim. Meğer ne çok severmişim, Yâr, seni unutamadım. Gönül bir acayip deli, Yârin azâdolmaz kulu. Bilemedim neylemeli? Yâr, seni unutamadım. Kalksam gönlümü azâda Eski günler gelir yâda; Bu nisyan dolu dünyada Yâr, seni unutamadım. Kendimi aldırdım gama, Yerleştin kaldın kafama; Unutmak istedim ama Yâr, seni unutamadım 1932 (Atsız Mecmua, s. 17, 1932)