Kudurmak

Göğsümde gözlerinin sapladığı bir bıçak, Beynimde hayaliyle alevlenen bir ocak... İçerim bu haldeyken herkes garip bulacak: Başımı sükûnetle taşlara vurduğumu... Bu sükût çiğnenen bir muhabbetin yasıdır. Bu sükût bir kömürün içerden yanmasıdır. Bu sükût beynimdeki cinnetin potasıdır; Görüp aldanmayınız sessizce durduğumu... Ben de nihayet bütün bağları kıracağım; Onu ıssız dağlara alıp kaçıracağım, Etini bir canavar gibi ısıracağım Ve, herkes seyredecek nasıl kudurduğumu.